Blog

(seksueel) geweld in relaties

IMG_20181124_190446048

….Ik word nooit zo blij van het opspelden van dit soort naamkaartjes…. want ja, …. waar speld je dat nou fatsoenlijk op als vrouw….. :-/

Waar ik wel enthousiast van word is het door mij vandaag bijgewoonde symposium over Transgenerationeel en Georganiseerd misbruik.
Afschuwelijk dat kinderprostitutie en mensenhandel voorkomt, ook in Nederland!
Wat is er al veel kennis en kunde ontwikkeld over het bijstaan van slachtoffers: onder andere door traumatherapie.

Samenwerking tussen meerdere partijen zoals, slachtoffers, hulpverlening en politie/recherche. Zolang er (seksueel) geweld bestaat, is het nodig dat er RECHT gedaan wordt.

Schokkend hoe weinig daders uiteindelijk berecht worden.

Kindermisbruik daders Tabel

Bron Dadermonitor seksueel geweld tegen kinderen 2013–2017

 

Dankjewel vrouwen-intervisie-club, dat we samen deze dag mochten beleven, fijn om ook kennis te maken met een vrouw van de recherche vandaag.

Ook in mijn praktijk heb ik te maken met cliënten die vastzitten in patronen of relaties die schadelijk zijn voor henzelf en waarin actie nodig is om veiligheid te creëren en grenzen aangegeven moeten worden, zodat heling plaats kan vinden. Eigenlijk is dit al een vorm van geweld binnen een relatie waarin de roep om recht te doen klinkt.

Wholehearted, 10 tips van Brene Brown

Geïnspireerd heb ik onderstaande wijze ontdekkingen uit onderzoek door Brene Brown op me in laten werken…
Hieronder 10 tips om te leren aandacht te maken voor je eigen hart(sgesteldheid). Voor welk punt zou jij meer aandacht willen? Brene Brown

Kies voor authenticiteit
laat je angst voor wat anderen vinden los.

Vergroot je zelfcompassie
laat je perfectionisme los.

Ontwikkel meer veerkracht
laat zelfverdoving en machteloosheid los.

Cultiveer dankbaarheid en geluk
laat je gevoel van schaarste en angst voor het duister los.

Vertrouw op je intuïtie en durf te geloven
laat je behoefte aan zekerheid los.

Geef je creativiteit de ruimte
laat de neiging jezelf met anderen te vergelijken los.

Neem de tijd om te spelen en te ontspannen
laat uitputting als statussymbool en productiviteit als maatstaf voor eigenwaarde los.

Breng kalmte en stilte in je leven
laat stress als leefstijl los.

Streef naar zinvol werk
laat je onzekerheid en je opvattingen over wat je zou moeten doen los.

Lach, zing en dans
laat het idee dat je altijd beheerst moet zijn en ‘normaal’ moet doen los.

Bron: De Kracht van Kwetsbaarheid van Brene Brown

Omgaan met teleurstellingen

teleurstelling therapeut
Soms loopt het leven anders dan je had gehoopt. Hoe ga daarmee om? Psychosociaal therapeut Nienke geeft advies.

In de supermarkt ligt een kind van twee middenin het gangpad het schreeuwen: ‘Ik wil snoe-hoe-hoep!’ Het zakje met lolly’s zit nog stevig in zijn knuistje geklemd. Maar mama heeft nee gezegd…

Je huwelijk is niet zoals je het jezelf had voorgesteld. Er zijn tijden geweest dat je nog hoop had. Hoop op gelukkiger tijden. Maar het is nooit geworden wat het had moeten zijn…

Wat we van kinderen kunnen leren…

Teleurstelling is iets niet krijgen waar je wel op had gehoopt. Het is als een gesloten hek op de weg die je wilt gaan. Dat is op het eerste oog iets vervelends, iets wat je overkomt. Toch kan het je leven rijker maken. De kunst is er goed mee om te gaan. Dan kon je weleens in je diepste teleurstelling je grootste schat ontdekken.

Wij kunnen in het omgaan met teleurstellingen veel van de puurheid van kinderen leren. Kijk eens hoe een kind intens uiting geeft aan emoties. Het kind op de grond in de supermarkt voelt frustratie, boosheid, verdriet. Het laat met heel zijn lijfje zien dat het op dat moment dáármee dealt: ik wil snoep, maar ik krijg het niet.

Duimpjes voor de teleurstellingen in ons leven

Kinderen geven doorgaans meteen ruimte aan emotie. En dat is heel gezond. Als je ouder wordt leer je die directe manier af. Stampvoetend huilen als je niet krijgt wat je wil: dat doe je niet. Dat is kinder(!)achtig. Maar als je helemaal geen ruimte meer geeft voor je emotie is dat ongezond. Het is vaak een verklaring waarom mensen in hun leven ‘vastlopen’.

Want je loopt vroeg of laat tegen teleurstellingen aan. Het hoort bij het leven. Als je daar niet mee om kunt gaan, kun je zomaar het gevoel krijgen dat je de regie over je leven verliest. In onze sociale omgeving delen en liken we de positieve dingen in het leven. Waarom geven we geen duimpjes voor de teleurstellingen in ons leven? Daar leren we toch veel meer van dan wanneer alles op rolletjes loopt?

Alternatief vakantiealbum vol teleurstellende momenten

Mijn broer maakt elk jaar een fotoalbum van de zomervakantie. Je kent die albums wel: mooie plaatjes van een gezellige tijd. Maar dat is één kant van het verhaal. Elke vakantie kent ook zijn teleurstellingen. En die momenten zijn ook waardevol.

Dus maakte hij bij één van zijn albums een tweede album met daarin alleen maar foto’s van teleurstellende momenten. Bedorven melk bij het ontbijt, een ingeslagen autoruit, een spugende dochter in de tent, de gigantische file op de terugweg… Respect! Zo kregen de teleurstellingen (waar nu hartelijk om gelachen wordt) een plek in zijn gezin. Het is het meest favoriete album van zijn kinderen.

Omgaan met teleurstellingen, hoe doe je dat nou?

Omgaan met teleurstellingen begint ermee dat je ze niet wegduwt, maar juist vastpakt om los te kunnen laten. Deze tips kunnen helpen:

  • Accepteer je teleurstelling en uit wat je voelt;
  • Deel je verhaal met iemand die je vertrouwt;
  • Richt je op wat er wel is: schrijf eens dagelijks op waar je dankbaar voor bent, ook al is het maar iets heel kleins;
  • Bepaal hoe je verder wilt en neem de regie over jouw leven.

Soms lukt het niet om zelf een weg te vinden vanuit je teleurstelling. Praat erover. In mijn praktijk kom ik dagelijks mensen tegen die de moed hebben gevonden om hun teleurstelling te delen. Dan heb je de grootste stap al genomen.

Wie niet blijft hangen in zelfverwijt, slachtofferschap of een ander de schuld geven, vindt een weg om verder te gaan. Zorg net als een kind voor ‘ontlading’. Je bloeit ervan op en bent in staat af te buigen naar een nieuwe richting.

Deze blog over teleurstelling schreef ik op verzoek van mijnkerk.nl

‘Boswijk’ mentor

Een aantal maanden geleden kwam de vraag op mij af of ik mentor wilde worden bij het opleidingsinstituut Boswijk, waar ik zelf ook les gehad heb.

We hebben ondertussen al 2 keer bij elkaar gezeten.
Het is mooi om te zien hoe de studenten sessies aan het doen zijn met elkaar, dat ik kan aansluiten bij wat al goed gaat vanuit de kracht van ieder persoonlijk. En ook dat ik met mijn feedback de ander verder kan brengen in het proces van bekwaam therapeutschap.
Therapeutschap is een ambacht 😉
I love my job.

Mentoren Boswijkinstituut

Gastblog: een plek om er gewoon te zijn.

View More: http://marjanvanderlingen.pass.us/nienke-akkerman

Een klant van mij verraste mij afgelopen week met deze blog, ze had hem geschreven voor de weblog van een bekende en ik mag hem hier ook posten:


Met een therapeut bouw je als het goed is een vertrouwensband op. Toch is het niet altijd makkelijk om alles te vertellen. Ik weet van mezelf hoe eng ik het vond, en nog steeds vind, om bepaalde dingen tegen Nienke te zeggen. Ik was bang voor haar reactie en vulde vaak van alles voor haar in. Ik dacht geregeld dat ze me stom of raar zou vinden, maar bovenal was ik heel erg bang voor afwijzing. Diep vanbinnen is ze namelijk best een beetje belangrijk voor mij en hecht ik veel waarde aan onze gesprekken. Therapie is voor mij vaak iets om naar uit te kijken. Niet eens om iets te bespreken. Gewoon er zijn is soms al genoeg. Ik heb me wel eens voorgesteld dat ik de hele dag in haar kamertje kon zitten terwijl zij dan  gewoon achter haar laptop zou werken. Het gaf me een veilig en geruststellend gevoel.

Praten blijft toch wel iets moeilijks, een soort bedreiging.  Maar bij haar voel ik me het meest veilig om over mijn problemen te praten. Ze voelt heel vaak als de enige persoon met wie ik echt kan praten over wat er in me omgaat. Het is heel raar om dat te zeggen eigenlijk, schaamtevol ook wel. Alsof ik geen andere mensen in mijn leven heb….?  Misschien komt het wel omdat ze juist wat verder weg staat. Dan gaat praten iets makkelijker dan met iemand die heel erg dichtbij staat.

Het is gewoon bijzonder dat iemand vertrouwen in je blijft houden, zelfs als je geen vertrouwen meer in jezelf hebt. Als je zelf niet direct een weg ziet om dingen te veranderen is het zo fijn om iemand te hebben die naast je staat, die aandacht voor je heeft en probeert mee te denken..   En ja, dat is misschien haar werk, maar ze doet het we!!!  Soms zorgt het ervoor dat je even weer iets meer rust voor jezelf krijgt en wat ruimte in je gedachten.
Iedere keer loop ik een stuk lichter de deur uit en heb ik een hoop van mijn problemen bij haar neergelegd.  Natuurlijk zouden we allemaal willen dat dit niet nodig zou zijn, maar als dit ervoor zorgt dat het uiteindelijk beter zal gaan, is dat alleen maar mooi en waardevol.

 

 

 

 

 

Je moet er even doorheen komen, zwemmen in natuurwater

zwemmen
Deze is speciaal voor Onno, zwem-initiator pur sang

Ken je dat gevoel?
De zee die lonkt met enorme golfslag.
Daar wil je je door laten meesleuren en tegenaan beuken met je hele lijf.
Maar ja, eerst ‘er doorheen’ gaan. Brrrr, je voelt weerstand, altijd.  Dus laat maar….
Of toch? Als je een aantal keer ervaren hebt hoe heerlijk verfrist en opgepept je je voelt aan het eind van dit avontuur, dan weet je wat het je oplevert. En het maakt voor mij de stap om het koude water te trotseren een beetje makkelijker omdat de focus op een of andere manier verschuift naar het resultaat. Je weet uiteindelijk waar je het voor doet.
Dit maak ik met grote regelmaat mee binnen therapie. Er is vaak geen andere weg dan door de pijn, angst, verdriet heen om uiteindelijk jezelf weer meer heel te worden.

Ik heb de zee niet voor handen, maar schoon natuurwater wel. En dan blijkt buiten zwemmen, juist als het water nog oncomfortabel koud is, een rechtstreekse en toegankelijke mindfullnesstraining te zijn. Eenmaal in het koude water kan je niet anders dan eerst naar adem happen, uit je denkmodus gaan (zonder moeite 🙂 en in je lijf zakken/terecht komen: dan ben je ‘in het moment’.
Ik ben ‘om’.
Zwemmen tussen de rietkragen, met uitzicht op een ijsvogel is zo gek nog niet….

Workshop ‘Persoonlijke ruimte’ op het Gracelandfestival

IMG_9451 workshop persoonlijke ruimte Graceland 10
Eind Augustus 2017 verzorgde ik Met Johan en Helen de workshop ‘Persoonlijke ruimte’ op het Gracelandfestival. Erg leuk om zo een keer op samen te werken met mijn man op het snijvlak van onze professies therapie en beeldende kunst.
Helen en Ik begeleidden de beeldnemers in het gewaar worden van hun grenzen, waarbij Johan ze meenam naar het feitelijk bouwen van hun persoonlijke ruimte.
Met behulp van bamboe en elastieken werd een frame gemaakt, daarna kregen de vlakken vorm met papier, stof, karton, ijzerdraad; zacht, hard, open of gesloten, beschermend etc.
Terugkijkend ben ik enorm verrast door de creativiteit van de deelnemers, hoe een grote verscheidenheid aan vormen ontstond met prachtige inzichten die werden gedeeld tussen de deelnemers.

Helen vatte de workshop in deze woorden:
Zet je grenzen uit.
Baken je ruimte af.
Vraag je af waar je bent.
Voel jezelf.
Neem jezelf waar.
Ont- moet
De ander.
De Ander.
Jezelf.
Word.
Wees.
Ben.
Sla dicht.
Breek open.
Maar word in ieder geval wakker (en wees bewust)’

Workshop ‘Persoonlijke ruimte’ op Gracelandfestival
gegeven door:
Johan Akkerman, beeldend kunstenaar
Nienke Akkerman, therapeut
Helen Catsburg, (psycholoog/therapeut)

Burn-out; Ik ben toch niet gek?

Burn-out Sophie in de kreukels
Heb je het programma van Sophie Hilbrand (BNN) , Sophie in de Kreukels al gezien?
Mooi om te zien hoe Sophie het taboe op therapie wil doorbreken. Kwetsbaar stelt ze zichzelf op met haar issues, die we allemaal wel herkennen.
Maar ook respect voor degene die ook voor de camera vertellen een therapeut te hebben bezocht als het allemaal even teveel wordt. Kwetsbaarheid is geen teken van zwakte, maar juist de weg naar moed, betrokkenheid en mildheid voor jezelf en dus ook voor de ander.

Ik ben toch niet gek? Vraagt Sophie aan Bram Bakker. Nee, soms kan je het dus even niet alleen. Terwijl dát juist een venijnig denkbeeld is bij de meeste burn-out gevoeligen. ‘Sorry, maar ik kan dat best alleen. Sterker nog, ik ben er al snoeihard mee aan de slag.’ En daar gaat het juist mis. Veel van die zelfhulpmethodes zijn volgens psychiater Bram Bakker namelijk enkel vormen van bezigheidstherapie. “Je lost niets op, omdat je om de pijnpunten heengaat.”

Wat is eigenlijk precies een burn-out?

Bij een burn-out heb je het gevoel opgebrand te zijn, je kunt geen energie of motivatie meer vinden voor de bezigheden op het werk. Zit je op je werk voor langere tijd in een negatieve situatie zonder tot een oplossing te komen, dan kun je last krijgen van werkstress. Het is belangrijk om werkstress serieus te nemen omdat het kan leiden tot een burn-out.

Sophie in de kreukels op NPO

De knellende ‘ikkigheid’

Dirk de WachterVanavond thuisgekomen van een inspirerende studiemiddag onder leiding van de Vlaamse psychiater-psychotherapeut Dirk de Wachter.
‘Kunt ge gewoon zijn?’
‘Wat is het leven?’ Veel mensen zijn op zoek naar zin. De mens heeft nood aan zin.
De zin van het bestaan vinden in het zoeken en vinden van de ander. Het goddelijke (of God) ontplooit zich in de blik van de ander. Een bevrijding uit de beperking van het ‘ikkige’ bestaan. De knellende ‘ikkigheid’.
Ik krijg na vanavond zin om boeken van de Frans-joodse filosoof Levinas te gaan lezen. Hij zegt: Ik word ik in het aangezicht van de ander.
Genieten van de gewone kleine dingen. De clou van het bestaan zit em in de doodgewonigheid. De kunst van het leven zit er in dat we de kleine ongelukkigheden van het leven kunnen leven en dat we ons met de ander kunnen verbinden. Elkaars nabijheid zoeken, stevig vastpakken, strelen en elkaar durven aanraken.

Mooie woorden die aanzetten tot verder nadenken en filosoferen.

Dirk de Wachter in ‘De Verwondering op NPO
De Belgische psychiater en hoogleraar Dirk de Wachter pleit voor wat minder geluk: het leven is niet maakbaar en dat hoeft niet erg te zijn.

Dirk de Wachter in Dagblad ‘Trouw
Interview- We moeten al zoveel, want onze economie heeft groei nodig. En dan gaan we ook nog de Mont Ventoux opfietsen om gelukkig te worden. Is het gek dat psychiaters steeds meer pillen voorschrijven?

Dirk de Wachter in VN
Wat zegt het over onze zuiderburen dat ’s lands meest spraakmakende cultuurcriticus op dit moment een psychiater is? Is hun samenleving soms ziek? Dat is precies wat Dirk De Wachter betoogt in Borderline Times.

 

van ‘oud thuis’ naar ‘NIEUW THUIS’

lemniscaat Therapeut Zwolle Nienke Akkerman

Ken je dat, dat je vaak, te veel leeft en reageert vanuit iets uit je verleden, wat vertrouwd is maar waar je je niet (meer) fijn bij voelt: je ‘oud thuis’?
Focus op waar vanuit je nú wilt leven: ‘nieuw THUIS.’
Een veilige plek, die meer recht doet aan wie je nu bent.

Natuurlijk is dat ‘oude thuis’ er ook nog vaak,
maar beweeg dan weer naar je ‘nieuw THUIS’
Je ziet hier de beweging van een Lemniscaat ontstaan, telkens als je jezelf weer aantreft bij je ‘oude thuis’ kan je weer bewegen naar ‘nieuw THUIS’.

Een Lemniscaat is een beweging van tegenpolen in balans.